kwentuhan 2008

why do you do what you do?

Because I believe I have a plan?

Or because I got to?

Or because I need to impress someone?

Or because I can do better?

Or because things are so out of control?

Or because everyone thinks I can’t?

Or because someone used to do it?

Or because she made me do it?

Or because my life’s too short for me?

Or because nobody’s doing it?

Or because people made me?

Or because this is the only way out?

Or because I’m already 21 and I haven’t done something that would define what it’s like to be 21?

Or because I do it everyday?

Or because I wouldn’t count on anyone to do it for me?

Or because I’ll kill myself if I don’t?

Or because I’m just sick?

Or because not doing it is dumb?

Or because I just can’t stop?

Or because I’d be worthless if I don’t?

Or because tomorrow I’d be a day older than today?

Or because another lifetime just wouldn’t do?

Or because I have a new name?

Or because I have a semi-new life?

.

thanks wdydwyd.com for asking.

Walang tao noon e, kaya, alam mo na, ginawa ko ‘yon. Sabi ko sa sarili ko hindi ako lulundag ‘pag may tao. Ang mga tao kasi pakialamero–basta iba lang ang ikilos mo pakikialaman ka na. Buti na lang noong Sabadong iyon, walang tao. Kasi kung meron, baka umuwi na lang ako sa bahay. Buti na lang.

Kaya ayun, lumundag na rin ako. Ang tagal ko ring iniisip kung kailan, saan, at paano ako lulundag, alam mo ba? Hindi lang ito basta-basta suicide. Dapat may point. Dapat, pagbagsak ko sa ilalim ng overpass at nasagasaan ng ilang trak at dyip, may point pa rin. Kasi kung wala, ano’ng saysay nun?

Pero ganun pala ‘no, ‘pag lumundag ka na… Parang bumabagal lahat. Tatlumpung talampakan lang naman ang taas ng overpass na ‘to pero parang tumaas pa. Siguro kapag alam mong mamamatay ka na, sa ayaw mo’t sa gusto, talagang babagal lang lahat. Yung dalawang segundo ko naging isang oras. Yung huli kong hithit ng yosi nadagdagan pa ng dalawampu. Ang bagal bagal bagal bagal. Pakiramdam ko nga pinaglalaruan na lang ako. Tumingin pa ‘ko sa relo ko; hindi na rin umaandar.

Pero biglang bumilis lahat. Naramdaman ko na lang bigla yung mainit na kalsada na pumalo sa mukha ko. Biglang may bumusina. Tapos may nag-preno.

Tapos wala na.

The first time I saw you, I knew you were the one. I thought
these things happen only in the movies, you know, pounding heart, the sweaty
hands and the shaky legs…

I was coming out of the theatre and it started pouring heavy
rain so there I was, soaking wet, teeth chattering, freezing cold and then you
came up to me. You looked at me straight in the eye and said, “Need an
umbrella, miss?” You sent me flowers for weeks and said you’d love me forever,
and three months later we were getting married… God, it sounds so stupid. It’s
such a corny romance.

But real life never ends with being what you think it’s
gonna be. You think it’s gonna be one big happy fairytale. And then one day you
wake up in an average little house living an average little life, and the real
dreams are about paying the bills and maybe someday getting a bigger TV, cause
you realize that maybe that wasn’t the life you’ve been dreaming of, you
realize that things could have been different, and maybe I’ll actually gonna
live with all that but then one day it all just stops.

It starts with something small; a little lipstick on the
collar, a few nights when you come home a bit late. At first I tell myself that
I’m crazy, that you would never do such a thing. But just to ease my mind, one
night I followed you as you leave the office, I follow you to the city hotel,
where you meet the girl…and then my whole world falls apart.

I come home, and I cry for hours in the kitchen. I get the
gun from the drawer in the bedroom…and I tell myself that if this is what life
has to offer me, then I can do without.

But then I changed my mind. After all, I’m not the one who’s
cheating.

So, quietly, I wait for you to come home, sitting in my
average, little kitchen. Obviously, when you get home, you don’t expect a thing
so I pressed the fucking against your forehead and I take a few seconds to
watch the fear grow in your eyes. You tell yourself, “She won’t do it. She
doesn’t have the guts. She’s just here to teach me a lesson.” But you are so
wrong, honey! I sentence you to death for turning my life into a soap opera cliché—for
stepping on my dreams, for not giving a shit about me all those years, and for
lying to me, and betraying me, and humiliating me. I’m making an example out of
you for all the assholes out there who think that they can keep on fuckin’ us
over and over.

Goodbye, my love.   

Sabi ko sa sarili ko, hindi na ako lulundag ulit sa overpass
Masakit kasi, lalo na sa likod
Gasgas ang tuhod, pasa ang siko
At lahat ito, para lang may bago
Bago sa mundo ko

.

Kailangan ko rin minsan nun
Para lang may maiba
Kahit bagong umaga
Kahit basang tuwalya
Kahit nga maalat na kape
Papatusin ko na
Para lang may bago sa mundo ko
Para ‘di tulad ng dati
Parating gumigising sa iisang kama
Iisang kape lang palagi ang tinitimpla
Tapos ‘pag umulan na
Payong lang ang nababasa

..

Lumundag ako minsan sa overpass sa may sa ‘min
Hindi ko na matandaan, pero sinabi lang sa ‘kin
Naiwan ko ang sarili ko
Sa mundong walang bago
At nagising sa umagang
Pareho, pero iba
Maingay, pero iba
Mausok, pero iba

…

Saka ko naalala
Lahat ng buhay ko noon
Ang laki ng pinag-iba
Pati klima’t panahon
Hindi ako nabuhay
Kaya kailanman hindi ako namatay
Ano pala ang ginawa ko kung gano’n?
Sa unang buhay
Sa unang hininga

….

Hanggang ngayon hinahanap ko pa rin
Sa ikatlo kong paglundag sa overpass
Malamang
Malaman ko na
Kung ano ba ang halaga
Ng bawat hininga

with each hand she took the oath
of the summer days
she once had
and when she fell down
she closed her eyes
never wanting to open her eyes
again

he talked her out of it
he said it wasn’t the time
to lose a piece of the summer
she once had
and when she fell down
he opened his arms
never wanting to let her go
again

we all saw the promise
the ageless wonder
of this short summer
and when we closed our eyes
we all opened our arms
to see them return
once again
to a land long forgotten

31. Nang magtimpla ako ng kape for the first time tapos asin pala ang
nailagay ko at hindi asukal. Ayun, caffeinated salt water ang nainom ko.
32. Ang sign na, "Courses offered: Nursery, Preparatory, Toddler, and Elementary"
33. Ang mga jokes ni Tinerz. Ewan ko, pero talagang napapatawa niya ako.
34. Ang mga Japanese pranks na napanood ko sa Youtube.
35. Isang episode ng Fairly Odd Parents kung saan napunta si Timmy Turner sa iba’t popular TV shows.
36. Nang niloko namin ng tito ko ang pinsan ko na nanonood mag-isa sa sala. Nasa labas kami at nililipat ang channel ng TV gamit ang remote. Ayun, takang-taka.
37. Ang unang Icebag.
38. Ang Supremo. Drama dapat ‘to e, pero natawa ako. Sa sobrang tawa ko gumawa ako ng review para sa [P]. Mwahahaha.
39. Two Weeks Notice.
40. Ang banat ni Rufo na, "I’m a horse. I kick when I’m hurt." Sabi mo e.
41. Nang ayaw kong buksan ang regalo ko noong Christmas 2002. Akala ko Avon product (Avon lady kasi si Mama noon), yun pala CD ng Final Fantasy IX.
42. Nang bumanat yung isang game character (’di ko matandaan ang pangalan): "What, another obligatory boss battle?"
43. Nang kumanta muli si LA Lopez tapos hindi nagbago ang boses niya.
44. Nang makita ko ang picture ko noong elementary na nagbabasa ng encyclopedia (at naka-pose pa!)
45. Nang sinubukan kong manghuli ng sisiw tapos di ko sinasadyang mahampas ng tubo ang kawawang ibon. Ayun, tinapon ko na lang sa kabilang bakod.
46. Nang bumanat ang isa kong kakilala na namatayan ng tatay ng, "Ito ang season-ender ng pamilya namin."
47. Nang maglaro kami ng ‘One-Two-Three-Pass!’ sa burol naman ng isa pang kakilala.
48. Nang pinag-race namin ng pinsan ko ang sari-sarili naming mga remote-controlled race cars. Kapag umaandar yung race car ko, umaatras yung sa kanya. Langya, magkabaligtad pala ang frequency ng dalawa.
49. Nang napasigaw ako sa loob ng isang computer shop matapos matakot sa Exorcist: The Beginning game. Nag-sorry na lang ako katabi ko.
50. Ang quote mula kay J.K. Rowling na, "I absolutely love Y Tu Mama Tambien." Mga bata, panoorin natin ‘to!

15. "Kuya, kung nasa Korea ka, ano sa tingin mo ang code nito?" Kapatid ko ulit nang tinanong niya sa akin kung ano ang unlocking code ng cellphone na galing sa SoKor. Sure, masasagot ko ‘yan ‘pag nasa Korea ako. (salamat kay patricia kristy ann texon dahil pinaalala niya sa ‘kin ‘to.)

16. Nang mauntog ako noong naka-blindfold ako sa casting ng FC. Gusto ko nang sapakin yung humihila sa akin noon, e si Ate Cha pala.

17. Nang makita ko si Loise na madulas sa hagdan sa Hum. (Tumulong naman ako, pero tumatawa na ako sa loob, hehe)

18. Mga Simpson episodes.

19. Mga Friends episodes. Lalo na yung mga Thanksgiving episodes.

20. Nung magplay as Julia Roberts si Julia Roberts sa Ocean’s Twelve. Sabog ang fourth wall.

21. Lahat ng Arrested Development episodes. Lahat.

22. Ang picture ng kapatid ko habang nalulunod siya.

23. Ang grad pic ng kapatid ko na nakapikit. Langya, isang beses na nga lang pi-picture-an, pumikit ka pa? O siya, graduate ulit!

24. Nang regaluhan namin ng pinsan ko si Jesper ng regalong bato lang naman ang laman. Iyak siya e. Merry Christmas talaga.

25. Nang gumawa ulit ako ng regalong bato at iniwan ko sa ilalim ng Christmas tree na may nakasulat na, "For Someone special." Tapos muntik nang kunin ng tito ko. ("For someone special? Ako yun a!")

26. Nang umuwi kami nila Seph na gutom mula Baguio hanggang Laguna sa STS field trip namin. At nang binigyan kami ng classmate naming madre ng large french fries, tinipid namin nang matindi. At nang maubos na ang fries, nagtulug-tulugan kami para di mapansin ng mga kasama sa bus na hindi kami kakain. Nakaka(t)awa.

27. Mga klase namin ng Eng 106. ‘Pag ‘di bad trip si Ma’am Bucoy.

28. Nang mapansin ko na ang buong row sa harapan ko (sa Fil 150 class) ay mga fans ng A Walk to Remember. ‘Yan ang collective unconscious.

29. Nang makita ko na ang ipinangalan sa akin nung kami’y papunta sa Bicolandia ay Jabarr. Ito yung kuwento:

     Lalaki: Ano’ng apelyido mo?

     Jay: Gavarra

     Lalaki: Ano spelling?

     Jay: G-A-V-A-R-R-A

     Nagsulat ang LALAKI at ibinigay kay JAY ang ticket.

     Nagulat si JAY sa kanyang nabasa: JABARR

30. Ang "Life is Ticking" tagline ng fake Timex stuff na nakita namin with the Jabarrs sa Bicol. 

para lang makaalala. para lang matawa. at para rin ‘pag 40 years old na ako, mababasa ko ang mga bagay na nagpatawa sa akin noong 21 ako.

1. "Shut up, you gutless worm!" sigaw ng isang bida sa isang pelikulang pambata. Mga elementary pa ‘ata ako noon, pero everytime na maalala ko ang immortal words na ‘yun, tatawa talaga ako.
2. Nang ma-trap kami nila Anna at Gracy sa mundo ng mga aso. Anniversary yun ng mga Bahaghari pips e, kaya gusto ko silang sisihin kasi wala kaming mapuntahan. Hehe.
3. Nang mag-debate ang group namin nila Aiza Magsino sa Polsci 14 tapos off topic pala kami.
4. Nang malaman ko ang revelation sa Cindy Ferrer: Ang Anak ni Baby Windy
5. Nang sumemplang ang pinsan ko sa ginagamit niyang bike noon pagkatapos ko siyang sigawan ng, "Sesemplang ka!"
6. Nang magtanong ang kapatid ko sa ‘kin: "Kuya, ang mga ligaw na bala ba, yung mga balang hindi alam kung saan sila pupunta?" The best.
7. Nang tawagin ng isang inosenteng bata ang naka mohawk na si Kikokom-arts ng "Horse!" habang nanonood ang Fil 150 class namin sa Olimall. "Mommy, may HORSE!"
8. Ang biglang labas ng lyrics ng videoke sa ending ng Crying Ladies. For a Sharon Cuneta flick, nakakatawa siya.
9. Majority ng SpongeBob Squarepants episodes. Lalo na yung lahat nag-pretend na Squidward (pati si Gary!).
10. Nang unang beses akong tawaging Jayson sa opisina.
11. Nang sabihan ko ang mama ko ng, "The van is too small for my ego!" at na-badtrip siya.
12. Ang napakasayang "Ligaya, ang Babaeng Walang Pahinga: A Cinderella Story" na class play noong high school. May subliminal message yun e ("Ang pangit ni Ma’am!"). Talo ang Shrek sa pagka-hodge podge at sa mga pop culture references.
13. "Pag ako nagalit, sasabog kayong lahat!" sigaw ni Mrs. Pineda nung 2nd year HS.
14. Ending ng ABNKKBSNPLAKO.

TO BE CONTINUED!