kwentuhan 2008

Mindy takes pictures
of places where she’d like to rest;
close her eyes forever
she roamed the world,
the borders of her dreams
to get the best view
she paints them with every take
without the sounds they make
not afraid to go
not aware at all
that all her pictures
and all the places
kept her away
we knew all along
and yet we turned our backs
forgetting that we were Mindy once in our lives.

-okay i-shoot na natin ‘to.

Naaadik na ako sa DOTA–or the game I call ‘digital moro-moro.’ Much like the street game, it involves a lot of running and a lot of waiting. Para akong nasa Dumaguete St. ulit, only this time armed with magical powers from the heavens and some fancy weapons.

Wala nga lang sumisigaw ng "Bawal kuryente!!!"  (EDIT) Unless you’re Zeus.

Nagising ng mga 6:30 ng umaga. Dala-dala si Kropek (na himala ay gumaling na), napagtripan kong kunan si Duck #1 (pero wala namang Duck #2 or #3). Professional naman siya at nagpakitang gilas pa.

Mga unused window grilles sa ‘bodegarahe’ namin. Maganda tingnan sa viewfinder kaya sinama ko na rin.

Ang pusang nakikitulog sa bodegarahe namin. Meron pa sanang isa, pero masyado siyang mailap.

Mga bagay na hindi ko alam ay meron pala kami.

Ang aking matatag na sapatos. Ilang probinsya na rin ang nilakad ko dito. Hindi pa naman siya nagre-reklamo kaya hindi ko muna siya papalitan.

Gitara ng kapatid. Madalas pinapahiram sa mga sunog-baga.

Akala ko clear skies, pero pwede na rin.

Entrance ng aming bodegarahe, kung saan nakikita ang mga bagay na ayaw magpakita. Deep.

Ang basurahan, ang walis, ang thinner, at ang roller — bagong ensemble cast ng "The Has-beens"

Aruen Erich Jordan and her piggy bank.

Close up.

Naghihintay sa kanyang sundo. Basurero ata.

Sa harap ng mahiwagang greenscreen.

Going nowhere.

Pa-tweetums.

Ang bata, ang batya, at ang dagat na wala.

Ang natitirang orchids ng lola ko. Dati sa Dumaguete St. may batalyon siya ng orchids.

Sinong botanist dito? Pa-identify naman.

oo kropek, badtrip ka.

sinisira mo ang mga plano ko.
handa na ang greenscreen.
handa na ang konsepto.
handa na lahat.
tapos ikaw, nilalagnat?

badtrip!

tragic threads
wrapped our hands,
and the guitar
was left alone
without a voice
.
the fool
the fool
close your eyes
and be the fool
maybe someday
this will be broken
until then
be the fool
.
numbers and letters
whichever came first
I asked
just to fill the void
just to feel the void
.
the fool
the fool
close your eyes
and be the fool
maybe someday
this will be broken
until then
be the fool
.
will I remember this
these threads
and this life
maybe, maybe not
the fool took the time
and forgot