kwentuhan 2008

ah, humanity. what can you offer the world besides sarcasm and ignorance? there’s love (all forms of it). there’s Mother Teresa (but she’s long dead). Angelina Jolie would be a nice offering, but she’s getting old. we, the six billion ‘we’ are doomed. we are walking an unending path to oblivion (but then oblivion is nothing for the path towards it is unending). so many buts and so little to offer — that is our fate.

:

liquor, of course, would be a nice offering, but placing it at the same level with sarcasm and ignorance is quite unfair, for liquor knows everything and nothing at the same time. it knows no sarcasm; it is beyond knowledge and reason. when given a choice between liquor and women, men would most likely choose the former — a wise choice in my opinion.

:

so if liquor is indeed beyond the human experience, then what are we drowning ourselves with for centuries? is this ‘earthly liquor’ just an approximation of a reality we will never figure out till our souls rise again as another earthly form? is liquor an attempt to replicate an experience we could only imagine?

:

I’ve searched far and wide for men who knew the real meaning of liquor, but they were long dead, forever drowned by their first love. I’ve searched for women who knew these men, but they were too busy with their bitterness of a love lost. which led me to one conclusion: liquor is also the greatest mystery in the universe.

:

damn, I’m sleepy as sh*t.   

ah, humanity. what can you offer the world besides sarcasm and ignorance? there’s love (all forms of it). there’s Mother Teresa (but she’s long dead). Angelina Jolie would be a nice offering, but she’s getting old. we, the six billion ‘we’ are doomed. we are walking an unending path to oblivion (but then oblivion is nothing for the path towards it is unending). so many buts and so little to offer — that is our fate.

:

liquor, of course, would be a nice offering, but placing it at the same level with sarcasm and ignorance is quite unfair, for liquor knows everything and nothing at the same time. it knows no sarcasm; it is beyond knowledge and reason. when given a choice between liquor and women, men would most likely choose the former — a wise choice in my opinion.

:

so if liquor is indeed beyond the human experience, then what are we drowning ourselves with for centuries? is this ‘earthly liquor’ just an approximation of a reality we will never figure out till our souls rise again as another earthly form? is liquor an attempt to replicate an experience we could only imagine?

:

I’ve searched far and wide for men who knew the real meaning of liquor, but they were long dead, forever drowned by their first love. I’ve searched for women who knew these men, but they were too busy with their bitterness of a love lost. which led me to one conclusion: liquor is also the greatest mystery in the universe.

:

damn, I’m sleepy as sh*t.   

:
hehe 

Iling lang ang sagot sa akin ni Ydine.
:
"Hindi ako nagsu-survey."
:
Ano bang meron sa mga tauhan ko at ayaw nila ng survey? Matapos akong sumakay ng tatlong jeepney at isang traysikel papunta sa apartment nila ni Fitz, ito lang ang isasagot niya sa akin, na hindi siya nagsu-survey?
:
Dumeretso sa kusina si Ydine. "Gusto mo ba ng kape?"
:
Natawa ako. Marunong pala siyang magtimpla ng kape. Hindi naman yun kasama sa character profile niya a.
:
"Si Fitz pala?" tanong ko sa kanya.
:
"Malay," mahinang sagot ni Ydine. "Baka sinusundo si Labo."
:
"Bakit, anong meron?"
:
"Hindi mo alam?" pagtataka niya, "teka, sino ba’ng author nito?"
:
"Ako."
:
"O ba’t ka pa nagtatanong?"
:
"Para maintindihan ng mambabasa yung usapan natin."
:
"May nagbabasa ba ng mga sinusulat mo?"
:
Ouch. Gago ‘to a.
:
"O kitams." Inabot niya sa akin ang isang tasa ng kape. With cream. "Basta kasama niya si Labo. Yun na yun."
:
"Salamat."
:
Sa kabilang sulok ng sofa. "Bakit mo ba pinapa-survey si RO?"
:
"Kasi wala akong masulat tungkol sa kanya. Alam mo naman yun, mysterious kuno."
:
Nakita kong napangiti si Ydine.
:
"Hindi ako napangiti," bigla niyang sabi. Ayos, binabantayan din pala niya ang sinusulat ko.
:
"Hindi ba?"
:
"Hindi."
:
Naghanap na lang ako ng ibang mapaguusapan. Medyo sensitive kasi si Yd–
:
"At hindi ako ’sensitive’."
:
O siya, hindi na. "Ba’t ba ayaw mong mag-survey?"
:
"Nakakapagod kasi. Magka-copy and paste pa ako ng post ng iba, buburahin ko pa yung sagot nila, tapos pag-iisipin pa ako. Para saan, sa tatlumpung segundong katuwaan? Count me out."
:
"Pero dati sumasagot ka naman ng friendster surveys a."
:
"Dati yun."
:
"E ngayon? Ano bang pinagkaiba ng noon mo sa ngayon? Dumaan ka na ba sa nobela at nagbago na ang world view mo? Pinapunta na ba kita sa mga seminars ni Dr. Phil?" Teka, magandang idea yun a.
:
"Basta."
:
Basta, basta, puro basta! Sino bang nag-imbento ng salitang ‘yan?
:
"Tapos ka na ba sa kape mo? Inaantok na kasi ako."
:
"A hindi pa."
:
Nagkatitigan na lang kami. Astig talaga ang awkward silence.

Pinilit kong pasagutin si RO ng survey sa friendster, pero ayaw niya.

Sa sobrang inis ko nga e sinabihan ko na siya ng, "I am your author, dammit, so you better answer that freakin’ survey!"

Pero ayun, tinitigan lang niya ako. Tapos nag-yosi na.

Tinanong ko siya kung bakit ayaw niya. Nakisindi na rin ako ng yosi kahit hindi naman ako marunong humithit.

Maya-maya sumagot na rin siya. "Buburahin lang naman nila ang sagot ko pagkatapos e."

Good
point, RO, but not good enough. Ang daming nagugutom sa mundo, the
least you could do is answer that survey. (Oo, magulong rason, pero
rason pa rin)

Nagsindi pa ulit siya ng panibago pagkatapos. "May biyahe pa kami ng barkada ko mamaya."

"Bakit, sa’n ba kayo pupunta?"

"Sa Bicol."

Oo nga pala. Pinapupunta ko sila dun. Pero matagal pa ‘yun a! Hindi ko pa nga nasusulat e.

Napakunot ang noo ko. "Bakit, sa’n ba kayo sa Bicol pupunta?"

"Malay. Basta dun." Bumunot si RO ng dalawang piso mula sa kanyang bulsa. "Bili mo naman ako ng Mentos kila Mang Pogs."

At nag-utos pa ang gago. Aabutin ko na sana nang binawi ni RO ulit ang barya at ibinalik sa kanyang bulsa.

"A ‘wag na pala. Meron na ako." Bumunot siya sa kabilang bulsa ng isang Mentos. Malamang naiwan sa yosi session kahapon.

Hindi
ko na alam kung saan mapupunta ang usapang ito, pero pinursigi ko pa
rin. Kunsabagay, bihira ko lang makausap ang tauhang ito.

"Gusto mo ng Mentos?" alok niya sa akin.

"Huwag ka nang magpaka-polite. Nandito lang ako para sa survey mo."

"Sabi ko nga sa ‘yo, hindi ko sasagutin yun."

"Bakit ba kasi ayaw mo?"

Mukhang naiinis na si RO. Mabuti.

Tumuro siya sa taas. Oo nga pala, sumagot na siya.

"Talagang hindi na?"

Napaisip si RO. "Pasagutin mo muna sa Ydine."

Ayun naman pala! Teka, nasaan pala si Ydine?

Alam niya yata ang iniisip ko. Siguro dahil nasa iisa kaming papel.

"Kasama niya si Fitz," marahan niyang sagot.

Hindi na ako nangulit. Tumakbo na ako papunta sa dulo ng pangungusap na ‘to at iniwan siya sa kanyang Mentos.

Another unspectacular week passes by, but this time punctuated by a few not-so-interesting stuff that rises above the remains of this semi-awful week.
:
The latest DOTA patch just hit the web just over a week ago, adding 6 new heroes to the cast of 82 (good

bye, Kardel) and a few tweaks on some of the items. And yes, I’m starting to lose sleep over that Undying hero already.
:
I just finished Phoenix Wright: Ace Attorney, the only DS game that lets me cross-examine a parrot (and ‘object’ to that poor bird’s statement) and feel good about it.
:
This week marks the first time I ordered a Chowking Lauriat. Just because the picture looks delicious. But no Halo-halo petite this time. No more room for that, I guess. Unless I start to eat my feelings (which I’ll probably do when I’m thirty).
:
So that’s three good things against, what, ten bad ones. I think there’s an urgent need to go somewhere. 
:

On hold muna ang esoteric kaaiDSgd posts.
:
Friday to Saturday dapat ang editing. Natuloy naman ang Friday, pero black out sa buong Antipolo noong Sabado. Bigla kong naalala si Harold Crick — masyado kasing contrived ang mga nangyari. Parang may nagsabing, "O masyadong boring para sa mga manonood natin ang dalawang araw ng editing. ‘Di pwede ‘yan!" Biglang taas naman ng kamay ang magaling na Segment Producer, "Alam ko na! Tanggalan natin kuryente!"
:
Buti naman Antipolo ang HQ, kaya namasyal na lang kami.
:

:
Sa labas ng tahanan ni Ms. Katherine Joyce. Dahil downhill, naisipan naming mag-wheelchair racing pababa. Kung sinong unang masaktan, siya ang panalo.
:

:
Siyempre mawawala ba ang picture ng mga ulap? Pa-profound siyempre.
:

:
Ang twisted pic ng Antipolo City. Kung saan maraming kasoy, suman, at…marami pang kasoy. Kasoy o kasuy o kachuy, bahala na.
:

:
Sa loob ng Antipolo Church. Palitan lang ng mga PBA players yung mga mukha ng nasa bintana, Nike ad na siya.
:

:
Isa pang stained glass pic.
:

:
At isa pang stained glass pic. Pero this time may (mc)twist. Pap-parapap-pray!
:

:
Mechanics ng contest: Sa loob ng bawat ostya (or whatever it’s called) ay may scratch-card kung saan pwede kang manalo ng mga instant prizes tulad ng delata, Kerygma, o kaya nama’y ang librong Purpose-driven Life. Kung hindi ka nanalo dun, i-drop mo na lang sa mga select drop boxes para may chance kang manalo ng Toyota Innova. O, ano pa’ng hinihintay niyo? Simba na! (But seriously, this contest sounds so…desperate)
:

:
Ang daan patungong Hinulugang Taktak. Dahil "taga-Elbi" kami (at ibig sabihin daw nun ay matatag sa lakaran), nilakad na lang namin (kahit ilang beses na kaming sinabihan na malayo nga yun).
:

:
Parang Death March.
:

:
Fulgurant Ogultejus Populiatnas Exemenerau Store. Fulgurant Ogultejus Populiatnas Exemenerau Store. Fulgurant Ogultejus Populiatnas Exemenerau Store. Pabili nga ng Worcestershire sauce sa Fulgurant Ogultejus Populiatnas Exemenerau Store.
:
Isang normal na tindahan na may normal na pangalan. 2 out of 4 words lang ang nahanapan ko ng link sa Google — fulgurant means ‘dazzlingly bright’ sa Answers.com; Exemenerau naman ang ‘company’ ng isang Friendster member) — teka, sino’ng may number ni Robert Langdon?
:

:
Natatanaw (at naaamoy) na namin ang Hinulugang Taktak.
:

:
The Majestic Taktak Falls, in all its ’soap-suddy’ glory. Biglang may nagpatugtog ng Kanlungan sa malayo. Tapos Big Yellow Taxi. Tapos Paraiso. Buti na lang walang nag-interpretative dance.
:

:
Tumambay lang kami sandali (kailangang sulitin ang P8.00 na entrance fee; para sa gantong lugar, mahal na yun). Mas mabuti pang tumingala at pagmasdan ang mga punong walang malay sa lupang kanilang kinatatayuan. O ha, may moral lesson. Essay na essay.
:
: